Czasami wystarczy jedno przypadkowe wyszukiwanie, jedno kliknięcie więcej, żeby odkryć coś, co zupełnie zmienia sposób patrzenia na rzeczywistość. Jakiś czas temu z czystej ciekawości zaczęłam przeglądać wiosenne atrakcje (pojawiły się też zapowiedzi i letnich). Najpierw w mieście w którym mieszkam, potem trochę dalej… aż w końcu trafiłam na południe Polski, które od zawsze jest mi szczególnie bliskie i „Nowe” które od niedawna mnie zauroczyło 😉
I nagle pojawiła się myśl: Jak to możliwe, że ktoś wciąż powtarza, że „w Polsce nic się nie dzieje”? Bo dzieje się. I to naprawdę dużo 😊
Festiwale, lokalne wydarzenia, warsztaty, koncerty, wykłady, spotkania z tradycją i naturą… Rzeczy małe i duże, głośne i zupełnie kameralne. Takie, które nie zawsze trafiają na pierwsze strony portali, ale żyją w miasteczkach, wsiach, między ludźmi, którzy po prostu chcą coś tworzyć, pielęgnować i pokazywać dalej.
Patrząc na to wszystko, poczułam jednocześnie zachwyt… i coś na kształt tęsknoty. Bo choć sercem jestem tam, gdzie Góry, drewniane domy, zapach wiosny i ta specyficzna energia południa, rzeczywistość na ten moment wygląda inaczej. Obowiązki, których nie da się przesunąć. Zobowiązania, z których nie można zrezygnować. Nawet wolny weekend w tym roku okazuje się luksusem.
I przez chwilę pojawia się żal. Taki cichy, spokojny. Bez dramatyzmu, ale bardzo prawdziwy.
Ale zaraz za nim przychodzi druga myśl, może ważniejsza. To wszystko przecież nie znika 😊
Te miejsca będą tam nadal. Te wydarzenia będą wracać. Ta energia, którą dziś widzę tylko przez ekran, wciąż tam jest 😊 Żywa, autentyczna, czekająca. A ja nie muszę być wszędzie od razu. Wystarczy, że kiedy pojawi się ten jeden spokojniejszy dzień, ten jeden cieplejszy moment podczas którego po prostu ruszę.
Bez wielkiego planu. Bez presji. Po swoje. Spontanicznie…
Bo Polska naprawdę potrafi zachwycać. Ma w sobie coś, co łatwo przeoczyć, jeśli patrzy się tylko powierzchownie, albo powtarza utarte schematy. Kulturę, która nie jest muzealna, tylko żywa. Tradycję, która nie jest przeszłością, tylko codziennością wielu ludzi. I miejsca, które nie potrzebują rozgłosu, żeby być wyjątkowe.
Czasem wystarczy tylko chcieć to zobaczyć.
Właśnie na tym również polega odCzarowanie codzienności… nie na wielkich zmianach, ale na tym, żeby dostrzec, ile dobrego już tu jest.
A reszta… przyjdzie w swoim czasie i ostatnio nawet przyszła, chociaż nie tam, gdzie od zawsze chcę być 😊
Spodobał Ci się tekst?
· To teraz czas na Ciebie 😊 Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;
· Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka;
· Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę;
· Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.
I nagle pojawiła się myśl: Jak to możliwe, że ktoś wciąż powtarza, że „w Polsce nic się nie dzieje”? Bo dzieje się. I to naprawdę dużo 😊
Festiwale, lokalne wydarzenia, warsztaty, koncerty, wykłady, spotkania z tradycją i naturą… Rzeczy małe i duże, głośne i zupełnie kameralne. Takie, które nie zawsze trafiają na pierwsze strony portali, ale żyją w miasteczkach, wsiach, między ludźmi, którzy po prostu chcą coś tworzyć, pielęgnować i pokazywać dalej.
Patrząc na to wszystko, poczułam jednocześnie zachwyt… i coś na kształt tęsknoty. Bo choć sercem jestem tam, gdzie Góry, drewniane domy, zapach wiosny i ta specyficzna energia południa, rzeczywistość na ten moment wygląda inaczej. Obowiązki, których nie da się przesunąć. Zobowiązania, z których nie można zrezygnować. Nawet wolny weekend w tym roku okazuje się luksusem.
I przez chwilę pojawia się żal. Taki cichy, spokojny. Bez dramatyzmu, ale bardzo prawdziwy.
Ale zaraz za nim przychodzi druga myśl, może ważniejsza. To wszystko przecież nie znika 😊
Te miejsca będą tam nadal. Te wydarzenia będą wracać. Ta energia, którą dziś widzę tylko przez ekran, wciąż tam jest 😊 Żywa, autentyczna, czekająca. A ja nie muszę być wszędzie od razu. Wystarczy, że kiedy pojawi się ten jeden spokojniejszy dzień, ten jeden cieplejszy moment podczas którego po prostu ruszę.
Bez wielkiego planu. Bez presji. Po swoje. Spontanicznie…
Bo Polska naprawdę potrafi zachwycać. Ma w sobie coś, co łatwo przeoczyć, jeśli patrzy się tylko powierzchownie, albo powtarza utarte schematy. Kulturę, która nie jest muzealna, tylko żywa. Tradycję, która nie jest przeszłością, tylko codziennością wielu ludzi. I miejsca, które nie potrzebują rozgłosu, żeby być wyjątkowe.
Czasem wystarczy tylko chcieć to zobaczyć.
Właśnie na tym również polega odCzarowanie codzienności… nie na wielkich zmianach, ale na tym, żeby dostrzec, ile dobrego już tu jest.
A reszta… przyjdzie w swoim czasie i ostatnio nawet przyszła, chociaż nie tam, gdzie od zawsze chcę być 😊
Spodobał Ci się tekst?
· To teraz czas na Ciebie 😊 Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;
· Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka;
· Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę;
· Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.
Komentarze
Prześlij komentarz