„I wtedy przyszedł Maj, zagościł w moim sercu…”
Są takie dni, które nie potrzebują wielkich wydarzeń, by stać się wyjątkowe. Wystarczy odrobina Słońca muskającego skórę, lekki wiatr bawiący się włosami i ten szczególny zapach w powietrzu, który mówi: „zwolnij, to jest ta chwila”.
Temperatura dochodziła do 30 stopni, ale ciepło nie przytłaczało... ono otulało. Promienie słońca wpadały między drzewa, malując złote refleksy na twarzach bliskich. W tle słychać było śmiech, ten prawdziwy, niewymuszony, który zostaje w pamięci na długo.
Grill skwierczał leniwie, jakby też celebrował moment. Na stole stała lemoniada, świeżo wyciśnięta przez starszą młodzież z soczystych, kwaśnych cytryn, przełamana delikatną nutą słodyczy i mięty. Idealna. Orzeźwiająca. Taka, która smakuje najlepiej właśnie wtedy, wśród rozmów, żartów i ciepłych spojrzeń.
Było też prosecco. Lekkie, musujące, podkreślające każdą chwilę jak małe święto.
Były gry, trochę rywalizacji, dużo śmiechu. Były rozmowy, te głębokie i te zupełnie błahe, ale równie potrzebne. Była Rodzina, najważniejszy element tej układanki, bez którego nic nie miałoby takiego znaczenia.
I nagle okazało się, że nic więcej nie trzeba. Żadnych wielkich planów. Żadnych spektakularnych wydarzeń. Tylko ten moment pełen światła, ciepła i obecności.
Maj przyszedł cicho. I został na dłużej…
Spodobał Ci się tekst?
· To teraz czas na Ciebie 😊 Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;
· Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka;
· Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę;
· Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.
Są takie dni, które nie potrzebują wielkich wydarzeń, by stać się wyjątkowe. Wystarczy odrobina Słońca muskającego skórę, lekki wiatr bawiący się włosami i ten szczególny zapach w powietrzu, który mówi: „zwolnij, to jest ta chwila”.
Temperatura dochodziła do 30 stopni, ale ciepło nie przytłaczało... ono otulało. Promienie słońca wpadały między drzewa, malując złote refleksy na twarzach bliskich. W tle słychać było śmiech, ten prawdziwy, niewymuszony, który zostaje w pamięci na długo.
Grill skwierczał leniwie, jakby też celebrował moment. Na stole stała lemoniada, świeżo wyciśnięta przez starszą młodzież z soczystych, kwaśnych cytryn, przełamana delikatną nutą słodyczy i mięty. Idealna. Orzeźwiająca. Taka, która smakuje najlepiej właśnie wtedy, wśród rozmów, żartów i ciepłych spojrzeń.
Było też prosecco. Lekkie, musujące, podkreślające każdą chwilę jak małe święto.
Były gry, trochę rywalizacji, dużo śmiechu. Były rozmowy, te głębokie i te zupełnie błahe, ale równie potrzebne. Była Rodzina, najważniejszy element tej układanki, bez którego nic nie miałoby takiego znaczenia.
I nagle okazało się, że nic więcej nie trzeba. Żadnych wielkich planów. Żadnych spektakularnych wydarzeń. Tylko ten moment pełen światła, ciepła i obecności.
Maj przyszedł cicho. I został na dłużej…
Spodobał Ci się tekst?
· To teraz czas na Ciebie 😊 Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;
· Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka;
· Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę;
· Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.
Komentarze
Prześlij komentarz