Są takie książki, które zaczynasz czytać z myślą o lekkiej historii na wieczór, a kończysz z uczuciem niepokoju, który zostaje z Tobą na długo. „Dylemat” B.A. Paris to właśnie jedna z nich. pozornie prosta opowieść o rodzinie, która w ciągu jednego dnia musi zmierzyć się z decyzjami, które mogą zmienić wszystko.
Autorka, znana z budowania napięcia w relacjach międzyludzkich, tym razem odchodzi nieco od typowego thrillera psychologicznego. Zamiast dynamicznej akcji dostajemy coś znacznie bardziej intymnego. Dostajemy emocjonalny portret małżeństwa, które staje w obliczu tytułowego dylematu. To historia o tym, co dzieje się „pomiędzy”… między słowami, między prawdą a przemilczeniem, między tym, co chcemy chronić, a tym, co powinniśmy ujawnić.
Dla mnie, największą siłą tej książki jest jej bliskość codzienności. Nie ma tu spektakularnych zwrotów akcji, a zamiast tego jest napięcie budowane na sekretach, niedopowiedzeniach i strachu przed konsekwencjami. Czytając, trudno nie zadać sobie pytania: co ja zrobiłabym/zrobiłbym na ich miejscu? I właśnie to pytanie sprawia, że ta historia tak mocno rezonuje.
B.A. Paris świetnie pokazuje, jak cienka jest granica między troską a kontrolą, między miłością a decyzjami podejmowanymi „dla czyjegoś dobra”. Bohaterowie nie są idealni, ale są boleśnie ludzcy. Popełniają błędy, chowają się za milczeniem, próbują chronić siebie nawzajem, jednocześnie oddalając się od siebie coraz bardziej.
Jeśli szukasz książki, która „odczarowuje codzienność”, to „Dylemat” robi to w sposób przewrotny. Pokazuje, że to właśnie w zwykłych dniach kryją się najtrudniejsze wybory. Że dramat nie zawsze przychodzi z hukiem. Czasem wkrada się cicho, w jednej decyzji, której konsekwencje rozchodzą się jak kręgi na wodzie.
To nie jest książka, która daje ukojenie. Ale jest taką, która zostawia ślad. I może właśnie dlatego warto po nią sięgnąć żeby na chwilę zatrzymać się i przyjrzeć własnym „małym dylematom”, zanim staną się tymi naprawdę dużymi.
Spodobał Ci się tekst?
· To teraz czas na Ciebie 😊 Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;
· Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka;
· Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę;
· Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.
Autorka, znana z budowania napięcia w relacjach międzyludzkich, tym razem odchodzi nieco od typowego thrillera psychologicznego. Zamiast dynamicznej akcji dostajemy coś znacznie bardziej intymnego. Dostajemy emocjonalny portret małżeństwa, które staje w obliczu tytułowego dylematu. To historia o tym, co dzieje się „pomiędzy”… między słowami, między prawdą a przemilczeniem, między tym, co chcemy chronić, a tym, co powinniśmy ujawnić.
Dla mnie, największą siłą tej książki jest jej bliskość codzienności. Nie ma tu spektakularnych zwrotów akcji, a zamiast tego jest napięcie budowane na sekretach, niedopowiedzeniach i strachu przed konsekwencjami. Czytając, trudno nie zadać sobie pytania: co ja zrobiłabym/zrobiłbym na ich miejscu? I właśnie to pytanie sprawia, że ta historia tak mocno rezonuje.
B.A. Paris świetnie pokazuje, jak cienka jest granica między troską a kontrolą, między miłością a decyzjami podejmowanymi „dla czyjegoś dobra”. Bohaterowie nie są idealni, ale są boleśnie ludzcy. Popełniają błędy, chowają się za milczeniem, próbują chronić siebie nawzajem, jednocześnie oddalając się od siebie coraz bardziej.
Jeśli szukasz książki, która „odczarowuje codzienność”, to „Dylemat” robi to w sposób przewrotny. Pokazuje, że to właśnie w zwykłych dniach kryją się najtrudniejsze wybory. Że dramat nie zawsze przychodzi z hukiem. Czasem wkrada się cicho, w jednej decyzji, której konsekwencje rozchodzą się jak kręgi na wodzie.
To nie jest książka, która daje ukojenie. Ale jest taką, która zostawia ślad. I może właśnie dlatego warto po nią sięgnąć żeby na chwilę zatrzymać się i przyjrzeć własnym „małym dylematom”, zanim staną się tymi naprawdę dużymi.
Spodobał Ci się tekst?
· To teraz czas na Ciebie 😊 Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;
· Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka;
· Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę;
· Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.
Komentarze
Prześlij komentarz