Niegrzeczny Kwiecień 😉

Kwiecień nie był i chyba nigdy nie jest grzeczny 😉 Nie jest też stabilny. I całe szczęście 😊

To miesiąc odCzarowania iluzji, że wszystko musi być poukładane, przewidywalne i „gotowe”. Kwiecień przychodzi jak Wiedźma… rozczochrany, wilgotny od deszczu, pachnący ziemią i czymś jeszcze… czymś, co dopiero się wydarzy…

Kolory kwietnia nie proszą o zgodę. Zieleń nie jest jeszcze dojrzała, ale jest dzika, młoda, czasem wręcz bezczelna. Wdziera się wszędzie, gdzie tylko znajdzie przestrzeń. Róż kwiatów na drzewach nie jest romantyczny, jest krótkotrwały, intensywny, jak zaklęcie rzucone tylko na chwilę. Żółć forsycji krzyczy: „Obudź się”. To dla mnie paleta nie tylko dekoracji, a przebudzenia.

Smaki kwietnia są ostre i świeże jak prawda. Rzodkiewka szczypie w język, przypomina, że życie ma charakter. Szczypiorek nie jest dodatkiem, tylko zielonym ostrzem, które przecina ciężkość zimy. Pierwsze liście są delikatne, ale niosą w sobie siłę początku.

To nie są smaki komfortu. To smaki powrotu do czucia.

Zapachy kwietnia to magia, której nie da się zamknąć w słowach, ale można ją poczuć w ciele. Wilgotna ziemia po deszczu pachnie jak obietnica. Jakby coś pod powierzchnią szeptało: „Jeszcze chwila”.
Powietrze jest chłodne, ale już nie martwe. Niesie zapach życia, które się nie spieszy, ale też nie zamierza się zatrzymać.
A kwiaty? Nie uwodzą. One przypominają o cykliczności, przypominają o tym, że wszystko wraca, ale nigdy w tej samej formie.

Kwiecień to czas dla Kobiety Wiedźmy, która przestaje czekać na „idealny moment”.
Bo idealny moment nie istnieje. Istnieje tylko ten niepewny, wilgotny, pulsujący zmianą.

Pod koniec miesiąca, w samym środku jednego z tych dni, kiedy wszystko dzieje się naraz, udało mi się na dłuższą niż codziennie chwilę zwolnić. Właściwie to nawet nie zwolnić, a zatrzymać się całkowicie. Wpadłam do zaprzyjaźnionej Trattoria Per Tutti na aperitivo, bardziej z potrzeby oddechu niż z głodu.

To był jeden z tych momentów, które nie były zaplanowane, a okazują się najbardziej potrzebne. Gwar dnia na chwilę ucichł, kieliszek czegoś lekkiego w dłoni, a do tego, świeże szparagi w menu. Nie mogłam trafić lepiej 😊

Szparagi zawsze kojarzą mi się z krótką, intensywną przyjemnością. Są tylko przez moment, trzeba je złapać, zanim znikną. Może dlatego smakują jeszcze lepiej. Delikatne, zielone, z odrobiną oliwy i parmezanu. Proste rzeczy, które nie potrzebują nic więcej a do tego jak zawsze przyjemna rozmowa z Właścicielem.

Lubię takie zatrzymania w ciągu dnia. Bez wielkich planów, bez okazji. Kilkanaście minut, które przypominają, że nawet najbardziej intensywny dzień można na chwilę odłożyć na bok. I że czasem wystarczy talerz sezonowych warzyw i spokojny kąt przy stoliku, żeby wszystko wróciło na właściwe tory. Chyba powinnam robić to częściej i w kolejnych miesiącach 😉

Kwiecień… to miesiąc, w którym możesz nie wiedzieć i nadal iść dalej, możesz zaczynać bez gwarancji i ufać temu, co jeszcze niewidoczne.

W końcu odCzarowanie nie polega też na znalezieniu odpowiedzi. Polega na zgodzie, że pytania są żywe.

A kwiecień? On jest jednym wielkim pytaniem zadanym światu i Tobie.

Spodobał Ci się tekst?

· To teraz czas na Ciebie 😊 Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;
· Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka;
· Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę;
· Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.