Codzienność bywa jak mgła. Poranki podobne do siebie, rutyna, poczucie, że wszystko jest „jak trzeba”, aż do momentu, w którym jedno zdarzenie zmusza nas do zatrzymania się i zadania pytania: „Czy na pewno wiem, kim jestem?”
Główna bohaterka, Jessica Shaw, na co dzień zajmuje się odnajdywaniem zaginionych ludzi. Pomaga innym wrócić do życia, które nagle zostało im odebrane. Paradoksalnie sama nie podejrzewa, że jej własna historia jest jedną wielką niewiadomą. Gdy dostaje anonimową wiadomość ze zdjęciem zaginionej przed laty dziewczynki i rozpoznaje na nim… siebie, jej uporządkowana codzienność zaczyna się kruszyć.
To nie jest książka, która epatuje brutalnością czy szybkim tempem akcji. „We mgle” rozwija się powoli, momentami wręcz cicho, tak jak myśli, które nachodzą nas w nocy, gdy wszystko wokół milknie. Lisa Gray skupia się na emocjach, pamięci i tym, jak przeszłość potrafi wpływać na teraźniejszość, nawet jeśli przez lata udajemy, że jej nie ma.
Najciekawsze w tej historii jest to, że tajemnica nie dotyczy wyłącznie zaginięcia sprzed lat. Dotyczy tożsamości, relacji, rodzinnych więzi i tego, jak bardzo ufamy ludziom, którzy są najbliżej. Autorka pokazuje, że czasem największe sekrety nie kryją się w sensacyjnych wydarzeniach, ale w drobnych przemilczeniach, z których składa się codzienne życie.
To książka idealna na spokojny wieczór, by na chwilę się zatrzymać. To kryminał, który bardziej skłania do refleksji niż do nerwowego przewracania stron. O tym, jak łatwo przyzwyczajamy się do swojej wersji świata i jak trudno zmierzyć się z prawdą, gdy zaczyna się ona wyłaniać zza mgły.
Spodobał Ci się tekst?
· To teraz czas na Ciebie 😊 Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;
· Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka;
· Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę;
· Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.
Właśnie o tym, pod warstwą kryminalnej intrygi, opowiada „We mgle” Lisy Gray.
Główna bohaterka, Jessica Shaw, na co dzień zajmuje się odnajdywaniem zaginionych ludzi. Pomaga innym wrócić do życia, które nagle zostało im odebrane. Paradoksalnie sama nie podejrzewa, że jej własna historia jest jedną wielką niewiadomą. Gdy dostaje anonimową wiadomość ze zdjęciem zaginionej przed laty dziewczynki i rozpoznaje na nim… siebie, jej uporządkowana codzienność zaczyna się kruszyć.
To nie jest książka, która epatuje brutalnością czy szybkim tempem akcji. „We mgle” rozwija się powoli, momentami wręcz cicho, tak jak myśli, które nachodzą nas w nocy, gdy wszystko wokół milknie. Lisa Gray skupia się na emocjach, pamięci i tym, jak przeszłość potrafi wpływać na teraźniejszość, nawet jeśli przez lata udajemy, że jej nie ma.
Najciekawsze w tej historii jest to, że tajemnica nie dotyczy wyłącznie zaginięcia sprzed lat. Dotyczy tożsamości, relacji, rodzinnych więzi i tego, jak bardzo ufamy ludziom, którzy są najbliżej. Autorka pokazuje, że czasem największe sekrety nie kryją się w sensacyjnych wydarzeniach, ale w drobnych przemilczeniach, z których składa się codzienne życie.
To książka idealna na spokojny wieczór, by na chwilę się zatrzymać. To kryminał, który bardziej skłania do refleksji niż do nerwowego przewracania stron. O tym, jak łatwo przyzwyczajamy się do swojej wersji świata i jak trudno zmierzyć się z prawdą, gdy zaczyna się ona wyłaniać zza mgły.
Spodobał Ci się tekst?
· To teraz czas na Ciebie 😊 Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;
· Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka;
· Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę;
· Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.
Komentarze
Prześlij komentarz