Bywają dni, w których świat jakby stracił kolory. Powietrze staje się cięższe, a my sami czujemy się jak wędrowcy idący przez las, w którym ktoś „pogasił wszystkie drogowskazy”. Kroki są wolniejsze, myśli głośniejsze, a nad głową zbierają się chmury, które nie pytają, czy jesteśmy gotowi na deszcz…
A jednak… nawet wtedy dzieje się coś niezwykłego.
W najciemniejszych chwilach pojawiają się małe czary, takie drobne, nieproszone, delikatne, jakby bały się, że je przepędzimy. Czasem to ciepłe światło świecy, które migocze tak, jakby znało tajemnice, o których zapomnieliśmy. Czasem szept wiatru, który przynosi zapach czegoś dawno utraconego, a jednak znajomego. Albo ta jedna chwila, gdy zatrzymujemy się i widzimy, jak padający deszcz zamienia się w setki błyszczących kropelek, tańczących jak zaczarowane.
To wtedy przypominamy sobie, że magia nigdy nie znika.
Ona po prostu czeka, aż spojrzymy w jej stronę.
Może życie nie chce się układać. Może rozsypuje się jak puzzle, w których brakuje kilku, a nawet wielu elementów. Ale w każdym bałaganie kryją się też małe cuda… skrzące się drobiazgi, które potrafią podnieść nam serce nawet wtedy, gdy sami w to nie wierzymy i powoli tracimy nadzieję, czując jedynie bezsilność…
Nie trzeba wiele. Wystarczy znaleźć jedną drobną iskrę, o którą zaczepimy myśl. Jedną chwilę, która przypomni, że jesteśmy zrobieni z czegoś więcej niż smutek i lęki.
Bo nawet w najciemniejszą noc gwiazdy nie pytają, czy mamy siłę patrzeć w górę. One po prostu tam są i świecą. I może właśnie o to chodzi? O to żeby szukać swoich gwiazd wtedy, kiedy niebo jest najbardziej pochmurne.
Ja właśnie ich szukam, a Ty?
Spodobał Ci się tekst?
· To teraz czas na Ciebie 😊 Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;
· Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka;
· Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę;
· Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.
A jednak… nawet wtedy dzieje się coś niezwykłego.
W najciemniejszych chwilach pojawiają się małe czary, takie drobne, nieproszone, delikatne, jakby bały się, że je przepędzimy. Czasem to ciepłe światło świecy, które migocze tak, jakby znało tajemnice, o których zapomnieliśmy. Czasem szept wiatru, który przynosi zapach czegoś dawno utraconego, a jednak znajomego. Albo ta jedna chwila, gdy zatrzymujemy się i widzimy, jak padający deszcz zamienia się w setki błyszczących kropelek, tańczących jak zaczarowane.
To wtedy przypominamy sobie, że magia nigdy nie znika.
Ona po prostu czeka, aż spojrzymy w jej stronę.
Może życie nie chce się układać. Może rozsypuje się jak puzzle, w których brakuje kilku, a nawet wielu elementów. Ale w każdym bałaganie kryją się też małe cuda… skrzące się drobiazgi, które potrafią podnieść nam serce nawet wtedy, gdy sami w to nie wierzymy i powoli tracimy nadzieję, czując jedynie bezsilność…
Nie trzeba wiele. Wystarczy znaleźć jedną drobną iskrę, o którą zaczepimy myśl. Jedną chwilę, która przypomni, że jesteśmy zrobieni z czegoś więcej niż smutek i lęki.
Bo nawet w najciemniejszą noc gwiazdy nie pytają, czy mamy siłę patrzeć w górę. One po prostu tam są i świecą. I może właśnie o to chodzi? O to żeby szukać swoich gwiazd wtedy, kiedy niebo jest najbardziej pochmurne.
Ja właśnie ich szukam, a Ty?
Spodobał Ci się tekst?
· To teraz czas na Ciebie 😊 Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;
· Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka;
· Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę;
· Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.
Komentarze
Prześlij komentarz