Sierpień to miesiąc pełni Lata. W ogrodzie panuje bujność i obfitość, ale też zaczyna się powoli czas zbiorów i przygotowań do Jesieni.
„Ogród w sierpniu to miejsce pełne życia, kolorów i zapachów, ale też przestrzeń, w której czuć zbliżającą się zmianę pory roku. Lato osiąga swoją pełnię, zaczyna powoli zaciągać hamulec a powietrze cicho zapowiada nadchodzącą Jesień… Na szczęście dla mnie 😉 Słońce wciąż grzeje mocno, powietrze jest nasycone ciepłem, a roślinność dojrzewa, rozkwita i owocuje.
Ogródek w sierpniu zdecydowanie tętni dojrzałością. Rabaty mienią się wieloma kolorami a wśród nich uwijają się pszczoły, trzmiele i motyle, korzystając z ostatnich tygodni obfitości.
W naszym warzywniku dojrzewają pomidory, ogórki, i cukinie. Wystarczy wyjść z koszem lub talerzem, by wrócić z zapasami na obiad. Zapach pomidorowych liści miesza się z aromatem bazylii i mięty, a ziemia pod palcami jest ciepła, sucha, ale nadal żywa. „Pomiędzy” widać pierwsze ślady jesieni… żółknące liście, przekwitłe rośliny, które ustępują miejsca nowym siewom.
„Wróciłam z talerzem dobroci. Ogromna to radość i wdzięczność, że mogę przygotować obiad z takich dobroci, z tego, co mam „pod ręką”, co sama wysadziłam, pielęgnowałam… Nie trzeba wymyślać niczego szczególnego, bo wszystko co jest potrzebne, pożywne i smaczne, jest szczególne oraz wyjątkowe, nasycone smakiem, pachnące, nagrzane Słońcem mam tuż obok… 😊 Dodatkowo uwielbiam jak moje dłonie pachną pomidorami, bazylią i miętą…” – tak było u nas prawie codziennie podczas sierpnia 😊 Uwielbiam tworzyć dania z tego, co mam w ogródku 😊
Od sierpniowego światła rumienieją się jabłka, zawstydzone złotym blaskiem, opadają od słodyczy ostatnie morele, gruszki miękną i brzmieją od soku. Pod drzewami dojrzewają pierwsze owoce, kusząc osy i ptaki.
Wieczorem ogród cichnie, światło staje się miękkie, złotawe, a powietrze pachnie suszącymi się ziołami i trawą… Czas na odpoczynek po ciężkim dniu… Za nami jasna, z każdym dniem bliżej ciemna połowa roku... „
Nasz ogródek w sierpniu to też mniej lub bardziej ciężkie prace (zbieranie owoców, sadzenie, przycinanie, wyrywanie, przesadzanie, pielenie, koszenie, zmiatanie, grabienie, walka z paskudami itd.), ucztowanie podczas Święta Mokosz z Najbliższymi. To ochłoda w basenie, rozmowy, żarty, wieczorne słuchanie koncertu Świerszczy. To poranna kawa przy stoliku pod jabłonką a wieczorem kieliszek wina na zakończenie zbyt często ciężkiego dnia obfitującego w mnóstwo emocji oraz wyzwań ponad siły. I tak… to był dla nas emocjonalnie (ale nie tylko) bardzo ciężki miesiąc, dlatego tak często łapałam drobne chwile wytchnienia by podołać… Łapie je nadal i łapać wciąż będę, bo „trudne” i „ciężkie” wciąż trwa… ☹
Niech Wrzesień (wersień, pożniewiec, siewnik, pajęcznik) cieszy nas dalej ciepłem i darami ziemi dodając energii oraz wielu chwil na wytchnienie…
„Jak ty we mnie, tak i ja w tobie, stałaś się mi bliska, nie obca, pomagaj mi, jarzębino – matko, jak kochanej córce, jak rodzonej siostrze. Niech tak będzie.” – zaklęcie na młodość
„Lubię wieczory…
Wieczór jakby usprawiedliwia
nasze rozterki, smutki, wyobrażenia, wszystkie złamania i załamania nad którymi się użalamy...
Wieczorem można sobie popłakać, poużalać się nad sobą.
Wieczór to pora ludzi wrażliwych.
I pora analizowania...
Po wieczorze przychodzi ciemna noc,
To wtedy ponoć umieramy z miłości.
A o trzeciej nad ranem można robić
i mówić rzeczy, których nie da się
robić czy mówić w ciągu dnia
I każdy z nas przeżył chociaż raz,
taką bezsenną noc,
którą zapamięta do końca życia...” - "Za późno na nas" Gabriela Gargaś
Spodobał Ci się tekst?
· To teraz czas na Ciebie 😊 Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;
· Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka;
· Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę;
· Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.
„Ogród w sierpniu to miejsce pełne życia, kolorów i zapachów, ale też przestrzeń, w której czuć zbliżającą się zmianę pory roku. Lato osiąga swoją pełnię, zaczyna powoli zaciągać hamulec a powietrze cicho zapowiada nadchodzącą Jesień… Na szczęście dla mnie 😉 Słońce wciąż grzeje mocno, powietrze jest nasycone ciepłem, a roślinność dojrzewa, rozkwita i owocuje.
Ogródek w sierpniu zdecydowanie tętni dojrzałością. Rabaty mienią się wieloma kolorami a wśród nich uwijają się pszczoły, trzmiele i motyle, korzystając z ostatnich tygodni obfitości.
W naszym warzywniku dojrzewają pomidory, ogórki, i cukinie. Wystarczy wyjść z koszem lub talerzem, by wrócić z zapasami na obiad. Zapach pomidorowych liści miesza się z aromatem bazylii i mięty, a ziemia pod palcami jest ciepła, sucha, ale nadal żywa. „Pomiędzy” widać pierwsze ślady jesieni… żółknące liście, przekwitłe rośliny, które ustępują miejsca nowym siewom.
„Wróciłam z talerzem dobroci. Ogromna to radość i wdzięczność, że mogę przygotować obiad z takich dobroci, z tego, co mam „pod ręką”, co sama wysadziłam, pielęgnowałam… Nie trzeba wymyślać niczego szczególnego, bo wszystko co jest potrzebne, pożywne i smaczne, jest szczególne oraz wyjątkowe, nasycone smakiem, pachnące, nagrzane Słońcem mam tuż obok… 😊 Dodatkowo uwielbiam jak moje dłonie pachną pomidorami, bazylią i miętą…” – tak było u nas prawie codziennie podczas sierpnia 😊 Uwielbiam tworzyć dania z tego, co mam w ogródku 😊
Od sierpniowego światła rumienieją się jabłka, zawstydzone złotym blaskiem, opadają od słodyczy ostatnie morele, gruszki miękną i brzmieją od soku. Pod drzewami dojrzewają pierwsze owoce, kusząc osy i ptaki.
Wieczorem ogród cichnie, światło staje się miękkie, złotawe, a powietrze pachnie suszącymi się ziołami i trawą… Czas na odpoczynek po ciężkim dniu… Za nami jasna, z każdym dniem bliżej ciemna połowa roku... „
Nasz ogródek w sierpniu to też mniej lub bardziej ciężkie prace (zbieranie owoców, sadzenie, przycinanie, wyrywanie, przesadzanie, pielenie, koszenie, zmiatanie, grabienie, walka z paskudami itd.), ucztowanie podczas Święta Mokosz z Najbliższymi. To ochłoda w basenie, rozmowy, żarty, wieczorne słuchanie koncertu Świerszczy. To poranna kawa przy stoliku pod jabłonką a wieczorem kieliszek wina na zakończenie zbyt często ciężkiego dnia obfitującego w mnóstwo emocji oraz wyzwań ponad siły. I tak… to był dla nas emocjonalnie (ale nie tylko) bardzo ciężki miesiąc, dlatego tak często łapałam drobne chwile wytchnienia by podołać… Łapie je nadal i łapać wciąż będę, bo „trudne” i „ciężkie” wciąż trwa… ☹
Niech Wrzesień (wersień, pożniewiec, siewnik, pajęcznik) cieszy nas dalej ciepłem i darami ziemi dodając energii oraz wielu chwil na wytchnienie…
„Jak ty we mnie, tak i ja w tobie, stałaś się mi bliska, nie obca, pomagaj mi, jarzębino – matko, jak kochanej córce, jak rodzonej siostrze. Niech tak będzie.” – zaklęcie na młodość
„Lubię wieczory…
Wieczór jakby usprawiedliwia
nasze rozterki, smutki, wyobrażenia, wszystkie złamania i załamania nad którymi się użalamy...
Wieczorem można sobie popłakać, poużalać się nad sobą.
Wieczór to pora ludzi wrażliwych.
I pora analizowania...
Po wieczorze przychodzi ciemna noc,
To wtedy ponoć umieramy z miłości.
A o trzeciej nad ranem można robić
i mówić rzeczy, których nie da się
robić czy mówić w ciągu dnia
I każdy z nas przeżył chociaż raz,
taką bezsenną noc,
którą zapamięta do końca życia...” - "Za późno na nas" Gabriela Gargaś
Spodobał Ci się tekst?
· To teraz czas na Ciebie 😊 Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;
· Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka;
· Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę;
· Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.
Komentarze
Prześlij komentarz