Malta

Zanim dotarliśmy na miejsce docelowe, podjechaliśmy do Tamy w Malcie, Karyntia. Wiedzie do niej tak zwana Malta Hochalmstraße.  Płatna droga o długości troszkę ponad 14 km, prowadząca na północny zachód do zapory wodnej Kölnbreinsperre w paśmie Wysokich Taurów. Trasa ciągnie się doliną rzeki Malta, tak zwaną Maltatal, oczywiście we wspomnianej wcześniej gminie Malta w Karyntii.

Żeby dotrzeć do Tamy, przejeżdżamy aż sześcioma tunelami. Tunelami „surowymi” z wystającymi skałami i kapiącą wodą. Pierwszy z nich ma długość 500 m i przecina wzniesienie w linii prostej. Kolejne trzy tunele są już krótsze (najdłuższy z nich ma 300 m). Bardzo wąskie, niskie i dosłownie wyżłobione krętymi korytarzami w skale. Dlatego też przed nimi zamontowano światła, bo dwa mijające się samochody nie są w stanie się zmieścić.  Malta Hochalmstraße pierwotnie służyła jako droga budowlana dla Kölnbreinsperre, a dopiero później została otwarta dla normalnego ruchu jako atrakcja turystyczna.

W 1941 roku w dolinie Maltatal powstał obóz pracy, w którym deportowani jeńcy wojenni pochodzący ze Związku Radzieckiego zmuszani byli do robót w kamieniołomie granitu, zaopatrującym plac budowy autostrady Reichsautobahn (dziś Tauern Autobahn - A10) w pobliskim Spittal an der Drau. Co najmniej 21 osadzonych zmarło z powodu nieludzkich warunków pracy.

Kölnbreinsperre oraz zamknięty za tą zaporą zbiornik wodny Kölnbreinspeicher otoczony jest szczytami Ankogelgruppe w Wysokich Taurach.  Do budowy zapory łukowej Kölnbreinsperre użyto 2 mln m³ betonu (tyle ile prawie wynosi objętość piramidy Cheopsa: 2,6 mln m³). Ma wysokość 200 m, szerokości 626 m, a tuż za nią znajduje się 200 mln m³ wody. Możesz to sobie wyobrazić!

Kölnbreinsperre znajduje się na wysokości 1902 m n.p.m. Jej budowę rozpoczęto w 1971 roku. Zapora stanowi część elektrowni szczytowo-pompowej firmy Verbund, która powstała w latach 1974-1977 przy współfinansowaniu Kelag i Energie AG. Elektrownię o rocznej produkcji 37 870 MWh oddano do użytku w 1979 roku. Jej moc wynosi 120 MW. Zaopatruje w energię elektryczną 8357 gospodarstw domowych.

Największą atrakcją jest platforma widokowa Airwalk (specjalna, ażurowa), zbudowana w 2010 roku, która umożliwia spacer 200 m nad ziemią i podziwianie wysokogórskiego krajobrazu Wysokich Taurów. Tam wstęp jest bezpłatny. Można też zwiedzić z przewodnikiem, ale powiem szczerze, że z tego nie korzystaliśmy i nie znam ceny. Za to w budynku stojącym przy zaporze, gdzie również znajduje się parking,  możliwe jest bezpłatne zwiedzanie wystawy Verbund Energiewelt Malta. Ponadto turyści mają do dyspozycji punkt informacyjny i sklep z pamiątkami oraz mogą przenocować w Berghotel Malta z restauracją panoramiczną (Panorama-Restaurant-Hochalm). 

W powrotnej drodze jeszcze wstąpiliśmy… Ale nie… ciii… o tym napiszę już jutro, bo czas mnie już niemiłosiernie goni, a telefon w pracy wciąż dzwoni 😉

Spodobał Ci się tekst?

·         To teraz czas na Ciebie 😊  Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;

·         Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka; 

·         Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z   innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją   pracę;  

·         Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.