Tak jak wspomniałam, dzisiaj o tym, jak możemy wspomóc się w rozwijaniu swojej wdzięczności 😊
Najpierw jednak o stopniach jakie przed nami, gdy zdecydujemy się na zmianę. W skrócie, jak ja to odbieram. Od początku wpisów na blogu mówię, że nie jestem specjalistką w tej dziecinie, pisze z własnych doświadczeń, z własnej drogi samorozwoju pełnej potknięć i pomyłek. Z drogi w którą wkroczyłam z pomocą specjalistów i jeśli Ty masz taką potrzebę, również Cię do tego namawiam. Oczywiście może być tak, że dasz radę w pojedynkę lub z pomocą rodziny czy przyjaciół, inspirując się innymi, ale ich nie naśladując 😊 Każdy z nas ma swoją drogę, każdy z nas jest inny i każdy z nas jest na innym etapie, co innego w danej chwili jest ważne i potrzebne. Warto się inspirować, warto szukać wsparcia, różnych metod, ale trzeba pamiętać, że to, co pomaga komuś innemu, Tobie nie musi i to jest jak najbardziej normalne. Sama się uczę, inspiruję, zmieniam, modyfikuję… tak, by było dobre dla mnie „tu i teraz”. Wracając do tematu 😊
Jak wspomniałam w poprzednim wpisie na temat wdzięczności, Prochaska mówi o stopniowych zmianach psychologicznych i behawioralnych. Dzisiaj opiszę je w skrócie, może za jakiś czas wrócę do tego tematu jeśli będzie taka potrzeba, bardziej go rozwinę, napisze o większej liczbie faz w której możemy się znaleźć, nawet jako uczniowie, którzy mają problemy w szkole… Wracając jednak to teraz… Najpierw znajdujemy się w stadium PRZYGOTOWAWCZYM, w którym rozważamy aktualną, często bolesną i męczącą sytuację i powoli zaczynamy dostrzegać spodziewane pozytywne konsekwencje jej zmiany. Wtedy otwieramy się na informacje które tej zmiany dotyczą, ale jeszcze się w nią nie angażujemy.
Kiedy
wkraczamy w kolejne stadium DZIAŁANIE, zaczynamy pracować w kierunku zmiany.
Wtedy też zdarza się, że napotykamy trudności i bardzo ważne jest by się nie
poddać. W tym stadium, w tej fazie, osobiście potrzebowałam pomocy i dużego
wsparcia, bo miałam ochotę zrezygnować. Tu pomogły mi rozmowy z
psychoterapeutą.
Na poziomie
POZNAWCZYM zaczynamy wierzyć w możliwość zmiany i opracowujemy plan jej
realizacji. Uwzględniając sposoby radzenia sobie ze wspomnianymi wyżej
przeszkodami. Zarówno tymi wewnątrz nas jak i z zewnętrznymi. I tu angażujemy
się we wdrażanie tej zmiany nie tylko poznawczo, ale behawioralnie, korzystając
z różnych metod. Trzeba pamiętać, o czym już pisałam i będę wciąż powtarzać: Każdy
z nas dokonuje zmiany w różnym tempie, proces ten jednak zawsze wymaga czasu i
zaangażowania. Nie zapominaj o tym. Nie ma dróg na skróty 😉
Ok. To czas na kilka metod, z których sama korzystam:
- ·
Prowadzenie
CODZIENNIE dziennika wdzięczności. Zapisujemy w nim wszystko, nawet
najdrobniejszą rzecz za jaką jesteśmy wdzięczni; za słońce, za wygodne łóżko,
za dzieci, za męża, żonę, za uśmiech obcej osoby na ulicy, za pierwsze zielone
listki na drzewie itd…
- ·
Wspominanie
przykrych wydarzeń, które tylko na zasadzie kontrastu mogą uświadomić nam w jak
komfortowej sytuacji jesteśmy obecnie. Przyznaję… to było dla mnie trudne i nie
od razu tę metodę stosowałam. Nic na siłę…
- ·
Docenianie
zmysłowego aspektu życia, czyli najprostszych wrażeń, umiejętności czy
przyjemności, czyli… tego, że widzę kolory, czuję zapach kawy, kwiatów, mam
wrażliwe opuszki palców, czuję krople deszczu na skórze, że żyję, bo oddycham…
- ·
Wyrażanie
wdzięczności nie tylko werbalnie wobec osób którym nigdy nie podziękowaliśmy,
chociaż otrzymaliśmy od nich wiele i wobec tych obok nas, z którymi
kontaktujemy się z pozornie błahych powodów.
- ·
Obserwowanie
„wdzięcznych” modeli – wdzięczność jako emocja wtórna, jest rezultatem
socjalizacji. Dorastając i żyjąc w kulturze taka jak nasza, mogliśmy nie mieć wielu
okazji do nauczenia się jej, przeżywania i wyrażania. Możemy to jednak zmienić,
odnajdując w swoim otoczeniu osoby, które okazują wdzięczność na różne sposoby…
możemy im się przyglądać, naśladować, uczyć się od nich i działać 😊
Oprócz metod
które wyżej napisałam jest jeszcze wiele innych, między innymi modlitwa czy
medytacja. Każdy z nas musi znaleźć swoją własną, najlepszą dla siebie i
wypracować to, co pragnie zmienić. Trzymam kciuki i jestem do dyspozycji jeśli
masz pytania lub wątpliwości.
Z miłością i wdzięcznością życzę Ci pięknego, pełnego magii codzienności dnia 😊
Spodobał
Ci się tekst?
- To teraz czas na
Ciebie 😊 Będzie mi miło,
jeśli zostaniemy w kontakcie;
- Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to
bardzo ważna wskazówka;
- Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić
się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to,
że doceniasz moją pracę;
- Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie
na Facebooku i Instagramie.
Komentarze
Prześlij komentarz