Czy zgadzasz się z tym, że bez odwagi nie możemy wieść życia mającego sens? Co pozostanie z naszego człowieczeństwa kiedy odbierze nam się odwagę?
Oczywiście, to naturalne, że nie możemy żyć jedynie z
odwagi, jednak zgadzam się z tym, że akt odwagi udziela nam siły determinacji,
która pozwala iść na przód pomimo iż czasami czujemy absurdalność wszystkiego,
co nas otacza, mimo zagubienia a nawet rozpaczy. A Ty jak sądzisz?
Nie wiem jak Ty, ale myślę, że bez odwagi nie
powstałoby wiele wynalazków, ludzie nie spełniali by swoich marzeń, nie powstawałaby
poezja…
Jednak odwaga nie tylko pomaga tworzyć coś
„wielkiego”, znanego… Pozwala nam codziennie walczyć z chorobami, brakiem
zatrudnienia czy innych mniejszych lub większych problemów życiowych.
Kształtowanie odwagi i hartu ducha już w odczuciu Platona było ważnym zadaniem wychowawczym. Uważał on, że młodych ludzi należy często poddawać próbom odwagi, wytrzymałości, cierpliwości… Za to Arystoteles mówił troszkę inaczej: „Do odwagi nawoływać można tylko własnym przykładem odważnego działania. Nie można nakazać męstwa bycia ani nie można go nabyć przez posłuszeństwo jakiemuś nakazowi. Cnoty etyczne nabywa się dzięki przyzwyczajeniu…” A Tobie które postrzeganie odwagi jest bliższe?
Dzisiaj tylko i aż tyle. Temat do przemyślenia,
zastanowienia się, dyskusji. A ja życzę Ci odwagi w codzienności, odwagi w
spełnianiu marzeń, w byciu sobą. Dużo miłości i pokoju. Pięknego dnia! 😊
Spodobał
Ci się tekst?
- To teraz czas na
Ciebie 😊 Będzie mi miło,
jeśli zostaniemy w kontakcie;
- Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to
bardzo ważna wskazówka;
- Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić
się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to,
że doceniasz moją pracę;
- Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie
na Facebooku i Instagramie.
Komentarze
Prześlij komentarz