Czy można zbudować dom na przeszłości pełnej tajemnic i uciec od własnych demonów? Freida McFadden po raz kolejny udowadnia, że nie. W trzecim tomie bestsellerowej serii o Millie Calloway zabiera nas do z pozoru zwyczajnego domu na Long Island… a potem zaczyna odsłaniać kolejne warstwy niepokoju, manipulacji i kłamstw. „Pomoc domowa. Z ukrycia” to thriller psychologiczny z duszną atmosferą i kobiecymi bohaterkami, które skrywają więcej, niż mówią.
Millie wiedzie teraz zupełnie inne życie. Ma męża, dzieci, własny dom, który od dawna był jej marzeniem. Ale jak to często bywa u McFadden... marzenia szybko zamieniają się w koszmar. Sąsiedzi są… dziwni. Mąż coraz częściej znika. A z pozoru idealna codzienność zaczyna się sypać jak domek z kart.
W tym tomie więcej niż o zbrodniach, czytelnik czyta o lękach, które rodzą się w cieniu normalności: dziwne spojrzenia zza firanek, szepty w nocy, nagłe zmiany nastrojów u bliskich. To nie morderstwo trzyma tu w napięciu, ale nieustanne poczucie, że coś jest nie tak i zaraz to „coś” rozpadnie się na naszych oczach.
Millie nie jest już tą samą kobietą, którą poznaliśmy w pierwszym tomie. Tam była impulsywna, tajemnicza, trudna do rozgryzienia. Tu widzimy ją bardziej jako matkę i żonę, która desperacko próbuje utrzymać wszystko w ryzach. Dla części czytelników może to być rozczarowanie, dla innych naturalny rozwój postaci. Jej relacje z sąsiadkami… Suzette i Janice są pełne napięcia, niedopowiedzeń i subtelnych manipulacji.
To one napędzają fabułę jak w klasycznym thrillerze domowym, gdzie to, co najstraszniejsze, nie dzieje się w ciemnym zaułku, tylko tuż za ścianą.
Spodobał Ci się tekst?
· To teraz czas na Ciebie 😊 Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;
· Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka;
· Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę;
· Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.
Millie wiedzie teraz zupełnie inne życie. Ma męża, dzieci, własny dom, który od dawna był jej marzeniem. Ale jak to często bywa u McFadden... marzenia szybko zamieniają się w koszmar. Sąsiedzi są… dziwni. Mąż coraz częściej znika. A z pozoru idealna codzienność zaczyna się sypać jak domek z kart.
W tym tomie więcej niż o zbrodniach, czytelnik czyta o lękach, które rodzą się w cieniu normalności: dziwne spojrzenia zza firanek, szepty w nocy, nagłe zmiany nastrojów u bliskich. To nie morderstwo trzyma tu w napięciu, ale nieustanne poczucie, że coś jest nie tak i zaraz to „coś” rozpadnie się na naszych oczach.
Millie nie jest już tą samą kobietą, którą poznaliśmy w pierwszym tomie. Tam była impulsywna, tajemnicza, trudna do rozgryzienia. Tu widzimy ją bardziej jako matkę i żonę, która desperacko próbuje utrzymać wszystko w ryzach. Dla części czytelników może to być rozczarowanie, dla innych naturalny rozwój postaci. Jej relacje z sąsiadkami… Suzette i Janice są pełne napięcia, niedopowiedzeń i subtelnych manipulacji.
To one napędzają fabułę jak w klasycznym thrillerze domowym, gdzie to, co najstraszniejsze, nie dzieje się w ciemnym zaułku, tylko tuż za ścianą.
Spodobał Ci się tekst?
· To teraz czas na Ciebie 😊 Będzie mi miło, jeśli zostaniemy w kontakcie;
· Odezwij się w komentarzu, dla Ciebie to chwila, dla mnie to bardzo ważna wskazówka;
· Jeśli uważasz, że wpis ten jest wartościowy lub chciałbyś podzielić się z innymi czytelnikami – udostępnij mój post – oznacza to, że doceniasz moją pracę;
· Bądźmy w kontakcie, obserwuj mój blog oraz polub mnie na Facebooku i Instagramie.
Komentarze
Prześlij komentarz